Kożdy pjes je bardzo wjerny,
przaji ponom je tysz dzielny,
bydzie ponom dycko surzoł,
krojc przocielski se za słurzoł.
Przoć poradzi asz ku kuońca
a tyn kuoniec, niymo kuońca.
Zaś panocek ze pańusiom wjernościom niy grzyszom,
wjerza pejs bydzie pociechom.
![](https://ocal.historialubliniec.slask.pl/wp-content/uploads/2024/07/pise202456.jpg)
Jyzderkuśe, witom wos przociele naszyj godki. Niykej niyje mi ajńwach cośik szryftnonć ło kamratach, kerzi łodyszli warci choby kometa, ja mocie wjedzieć te lukate, wjerne kamraty na śtyrech szłapach, kere a ftore som blank łoddane nom ludziom, przajom nom durch, po prowdzie pedzieć as-z do bolu a śmjertki. Majom te pjykne sznupy, wszyndy sznupjom, maszkycom, ńiuchajom, woniajom, a kej śe radujom myrdajom myrdokym, te pjykne szklonce ślypka, wjerza poleku ście śe kapli a mjarkujecie łokim byda łosprawjoł. Tus-z tropi mje ta utropa łod poru tydni, boch musioł mojego kamrata bes tyn most na taa drugo łona rzyki przekludzić, przełonacyć, na taa jyno zajta ftoro na kożdego ceko, a kożdy śe ji lynko, ulrzyło mu, ale mje niy. Brakuje mi go naprowdy. Nasz ,,Filu,, – mjeli my śniym kupa pjyknych kwil kiere nom na zowdy we naszyj spamjyńci łostanom. Bogacioł kożdy dzionek naszego żywota, dowoł to co niyjedyn niy zno kej psa niymjoł, wielgachny konsek przonio bes kcynio za to cośik, mu zato sroge dziynki. Kinedzi bych pedzioł, kajstam gupoty łosprawjocie, alech dockoł tego bulu som. Gadziny co śe futruje, chowje hajo a halo, je dycko-i żol kej ji przidzie łodyńś abo ji drap ubydzie. Ja fajnie śe godo, a płacki same lecom,. Pjes je tys hoby cowiek bych pedzioł. Wjycie do kożdyj gadziny tsza mjeć reśpekt, szacunek. Suchejcie, a djcie se pozur co teroski powjym i spamjyntejcie. Je tako blank mondro a staro lagynda pado kiero przikludzioła śe łod Indianerow. Mocie wjedzieć łona łosprawjo – kej nom ludziom przidzie zymrzić, trefnymy na srogim a wjelim moście ftory prowadzi ku modrawego nieba, wszyjske gadziny, kere my we naszym żywocie spotkali. A łone ponoś decydujom łotym fto może do modrawego nieba iś. Tuos-z niy nynkejcie gadziny, niy znyncejcie śe dyć przeca kejś śe jusaś trefniecie śniymi na moście, łone hań fachujom coby żodyn gizd niy przelos.