Wyścigi Motocyklowe

Towarzystwo Przyjaciół Żołnierza zawiązało się latem 1944 roku z powstających spontanicznie w powiecie siedleckim Komitetów Opieki nad Rannymi i Chorymi Żołnierzami. Zajmowały się one pomocą dla żołnierzy leżących w szpitalach, a także zbieraniem darów i przygotowywaniem paczek dla żołnierzy odbywających szkolenie lub przebywających na froncie. 21 sierpnia 1944 r. organizacja pod nazwą „Towarzystwo Przyjaciół Żołnierza” została zatwierdzona. Na czele Tymczasowego Zarządu Głównego TPŻ stanął Stefan Matuszewski. W ramach „Gwiazdki żołnierskiej” w grudniu 1944 r. przekazano żołnierzom na froncie i w szpitalach tysiące paczek świątecznych.

W 1946 roku TPŻ stało się stowarzyszeniem wyższej użyteczności publicznej i otrzymało statut. Wspierając Powiatowe Urzędy Repatriacyjne i Komisje Osadnictwa Wojskowego organizowało pomoc dla żołnierzy zwalnianych ze służby wojskowej i repatriantów. Od 1948 TPŻ prowadziło pracę wychowawczą wśród młodzieży poborowej, organizowano też szkolne koła TPŻ.

W lipcu 1950r. z połączenia: Towarzystwa Przyjaciół Żołnierza, Towarzystwa Przyjaciół ORMO i Polskiego Związku Krótkofalowców powstała Liga Przyjaciół Żołnierza – LPŻ. Trzy lata później LPŻ wchłonęło także – Ligę Lotniczą i Morską. Celem Ligii było umacnianie więzi społeczeństwa z wojskiem, krzewienie kultury technicznej, szkolenie w zakresie obrony przed bronią masowego rażenia, rozwijanie wiedzy o wojsku, lotnictwie i morzu, a także szkolenie wśród młodzieży przyszłych kadr dla potrzeb wszystkich rodzajów sił zbrojnych.

Z chwilą rozwiązania w 1955 r. Powszechnej Organizacji „Służba Polsce”, Liga Przyjaciół Żołnierza przejęła od tej Organizacji bazę szkoleniową i sprzętową, większość kadry oraz byłych junaków, którzy wstąpili do kół i klubów LPŻ. Przejęcie broni sportowej i bojowej było początkiem rozwoju strzelectwa i sportów obronnych oraz powstawania klubów ogólno‑wojskowych i strzeleckich LPŻ.

W 1959r. po przejęciu przez Ministerstwo Obrony Narodowej nadzoru nad LPŻ prowadzono szkolenia specjalistyczne: organizację kursów samochodowych wszystkich kategorii, płetwonurków, modelarzy, łącznościowców i wodniaków.

W 1960r. do LPŻ zostały włączone Koła Oficerów Rezerwy działające przy Wojskowych Komendach Rejonowych, które przekształciły się w Kluby Oficerów Rezerwy LPŻ.

Wreszcie w na IV Krajowym Zjeździe Ligi Przyjaciół Żołnierza 12 listopada 1962 r. podjęto uchwałę o zmianie nazwy organizacji na Ligę Obrony Kraju oraz ustalono znacznie szerszy program działania Ligi w dziedzinie patriotyczno‑obronnego wychowywania społeczeństwa, szkolenia dla Sił Zbrojnych i gospodarki narodowej oraz dalszego rozwoju sportów obronnych.

A gdzie tu motocykle? 🙂 Jednym z pól na którym działało zarówno Towarzystwo Przyjaciół Żołnierza jak i Liga Przyjaciół Żołnierza apotem i LOK – były sporty motorowe. W sekcjach motorowych – organizowano rajdy uliczne, rajdy terenowe, prowadzono także kursy nauki jazdy.

Najprawdopodobniej już w 1945r. został utworzony Lubliniecki Klub Motocyklowy. W zarządzie Klubu zasiadali: J.Dąbek, dr Jan Busko i dr A.Weiss. Klub organizował różne zawody motocyklowe, najczęściej uliczne. Latem 1946r. odbył się w Lublińcu zorganizowany przez Lubliniecki Klub Motocyklowy – „Dzień Motocyklisty”. Imprezę rozpoczął Zlot gwiaździsty motocyklistów z całego powiatu. Następnie na lublinieckim rynku odbyła się defilada, po której wszyscy przejechali na boisko P.W i W.F w Parku Grunwaldzkim, gdzie rozpoczęły się zawody. Całą imprezę zakończyła wieczorna potańcówka w „Hotelu Polonia”.

Tak zawody organizowane przez L.K.M wspomina Karol Wenger: „Osobiście pamiętam te wyścigi. Zawsze oglądałem je w miejscu gdzie ul. Armii Czerwonej (Częstochowska) wpadała w ulice Mickiewicza – siedząc na schodkach sklepowych sklepu spożywczego pani Kuski. Pamiętam, że w tych wyścigach brali udział moi sąsiedzi pan Szramek, pan Lizurek oraz jeden z najlepszych pan Grzybkowski czy Grzybek. To była roczna impreza zaraz po wojnie i wyścigi były bardzo na poważnie. Na wszystkich zakrętach stały snopy słomy, słupy były także zabezpieczone”.

trzeci od lewej strony stoi Bogdan Rożniewski

Najprawdopodobniej Klub działał do lat 50-tych kiedy to w Lublińcu powstała Liga Przyjaciół Żołnierza, a w jej ramach – Sekcja Motorowa.

Odznaka członków Ligi Przyjaciół Żołnierza

I to ona, cyklicznie, na terenie powiatu lublinieckiego organizowała rajdy motocyklowe. Rajdy te były bardzo popularne wśród mieszkańców powiatu i cieszyły się dużą oglądalnością.

Najczęściej ścigano się na motorach: NSU, BMW czy pierwszych Sokołach. Zawodnicy startowali na rynku, gdzie mieściło się biuro LPŻ. Ich trasa wiodła szosami powiatu, by zakończyć się także na lublinieckim rynku.

Rajd zorganizowany przez Sekcję Motorową LPŻ w Lublińcu

LPŻ organizowała także zawody i zimą – wtedy najczęściej do motoru zapinano narciarza i taki tandem ścigał się na trasie z Lublińca do Kokotka i z powrotem.

Na podstawie:
Wikipedia
Wspomnienia – Krzysztof Zbączyniak
Wspomnienia – Karol Wenger

Zdjęcia:
Kronika rodzinna – rodzina Zbączyniaków
Archiwum rodzinne – Mariusz Bryś
Archiwum rodzinne – Mariusz Gaczek