Kamień i obelisk

Gdy zbliżało się 700-lecia miasta Lublińca, rzemieślnicy zrzeszeni w Lublinieckim Cechu Rzemiosł postanowili upamiętnić tą rocznicę poprzez ustawienie na Placu im. Konrada Mańki (rynek) głazu narzutowego oraz obelisku. Zdanie to powierzono znanej i cenionej firmie z Ciasnej – „Granit Grzechac”.

Na głazie narzutowym o obwodzie – 390 cm (w innej wersji 420) i wymiarach 150 na 40 na 190 cm, który został na lubliniecki rynek przeniesiony  z lasów położonych w okolicach Zborowskiego, wyryto po obu stronach datę 1272.

Na szczycie obelisku, w formie ostrosłupa, umieszczono tarczę herbową miasta Lublińca – składającą się z pięciu gwiazd i połowy orła. Na cokole obelisku został wykonany napis – „Rzemieślnicy Cechu Lublinieckiego Swemu Miastu”.

Oba kamienie zostały umieszczone na Rynku, w przestrzeni pomiędzy dwoma kasztanowcami – 16 grudnia 1971 roku. W uroczystości tej uczestniczył Zarząd Cechu, na czele ze Starszym Cechu – panem Janem Pieprzycą.

We wrześniu 2000r w związku ze zmianą nawierzchni rynku, oba obiekty przeniesiono

i ustawiono przy ulicy Karola Miarki, w okolicy budynku Urzędu Miasta, gdzie stoją po dziś dzień.

Wydawałoby się, że głaz  – najmłodszy w powiecie, nie kryje żadnych tajemnic. Nic bardziej mylnego. W 1994r. i na tę chwilę nie ma żadnych innych informacji, które można by uznać za wiarygodne – głaz uznano za pomnik przyrody nieożywionej, decyzję tę potwierdzono dwa lata później w 1996r.

Jednak w dokumentacji głazu widnieje błędnie podana data  – 1957r.

Najprawdopodobniej data ta dotyczy głazu przy szosie Lubliniec – Sadów – który wówczas był pod opieką Rejonu Eksploatacji Dróg Publicznych w Lublińcu. Podobnie jak w artykule z 1982r. Autor pisząc o kamieniu w Lublińcu – nie ma na myśli kamienia na lublinieckim rynku – tylko tego z Sadowa (o kamieniu jubileuszowym – nie wspomina wcale).

Głaz na rynku lublinieckim pojawił się dopiero w 1971r. Dodatkowo uparcie w wielu publikacjach – mylnie podawana jest nazwa placu na lublinieckim rynku – zamiast Konrada Mańki – używa się nazwy Karola Miarki (co przy okazji jest pewnego rodzaju jasnowidztwem – bo przy ulicy tego patrona głaz został umieszczony w 2000r.)

Opracowane na podstawie:
„Dzieje Rzemiosła Lublinieckiego” – Jan Fikus
Archiwum prywatne – Andrzej Musioł
Archiwum prywatne – Krzysztof Brzezina
Archiwum Hufiec Lubliniec
Archiwum prywatne – Jerzy Orszulak
FotoPolska