Zmiany szyldów – o trudnej historii Lublińca
Zmiany przynależności państwowej miast górnośląskich najłatwiej prześledzić na mapach. W przypadku Lublinitz – Lublińca, pomogą nam w tym również fotografie przedstawiające historię sklepu z ubraniami i tekstyliami mieszczącego się przy lublinieckim rynku.
Bohater tego opowiadania urodził się w 1879 roku jako Benedict Urbanczyk. W 1905 roku zamieszkał w ówczesnym Lublinitz. Tu poznał swoją późniejszą żonę Agnes, od urodzenia w 1886 roku tu zamieszkującą.
Benedikt Urbanczyk w 1908 roku otworzył sklep z odzieżą przy rynku. Znajdował się on w kamienicy z dzisiejszym numerem 8.
W 1914 Benedict Urbanczik kupił kamienicę po przeciwległej stronie rynku, pod numerem 2. Cały jej parter przeznaczył na sklep, a z żoną zamieszkał na piętrze. Używał wówczas pisowni nazwiska Urbanczik.
W czerwcu 1922 roku Lublinitz po przejęciu miasta przez Polskę stał się Lublińcem, a Benedikt Urbanczik – z czasem stał się Benedyktem Urbańczykiem. W związku z tym zmienił szyld swojego sklepu.
Benedykt Urbańczyk był lojalnym obywatelem państwa polskiego, o czym świadczy m.in. powołanie go w 1924 roku przez wojewodę śląskiego do komisarycznej Rady Miejskiej Lublińca, gdzie prawdopodobnie reprezentował mniejszość niemiecką mieszkającą w mieście. Funkcję tę sprawował do 1926 roku.
Benedykt Urbańczyk zmarł w 1932 roku, o czym rodzina poinformowała w nekrologu zamieszczonym na łamach niemieckojęzycznego „Kattowitzer Zeitung”.
Sklep działał nadal pod tą samą nazwą, prowadziła go Agnieszka Urbańczyk. Gdy 1 września 1939 roku Lubliniec zajęły wojska niemieckie, rodzina zmarłego musiała po raz kolejny zmienić jego szyld, a fotograf uwiecznił ten moment w trakcie prac.
W latach 1939-1945 sklep działał pod nazwą Kaufhaus Benedikt Urbanczik.
W styczniu 1945 roku Lubliniec wrócił do Polski. W marcu tego roku sklep rodziny Urbańczyk (jako Skład Bławatów) został zwrócony właścicielom (spadkobiercy Urbańczyk), co sugeruje, że w latach wojny został im odebrany. Otwarto tam później Wiejski Dom Towarowy, działający po 1989 roku pod nazwą WDT.
Współcześnie parter kamienicy dalej pełni funkcje usługowe.
