
Toszek w 2023 roku
Urodził się 3 lipca 1899 roku, w rodzinie żydowskiej w pobliskim Toszku. Rodzicami byli Bernhard Guttmann, który był miejscowym kupcem i właścicielem hotelu, oraz matka Dorothe’a Guttmann z domu Weissenberg.

Tablica pamiątkowa wisi w honorowym miejscu na Zamku w Toszku
Gdy miał 3 lata, cała rodzina przeniosła się do Królewskiej Huty (Chorzowa). To tam napisał maturę i w ostatnim roku nauki dodatkowo podjął się pracy jako wolontariusz w lokalnym szpitalu górniczym, aby zdobyć doświadczenie przed planowanymi studiami medycznymi.

Marmurowa tablica upamiętniająca dr Guttmanna wisi na ścianie izby przyjęć Zespołu Szpitali Miejskich w Chorzowie przy ul. Strzelców Bytomskich 11 (dawny szpital górniczy)
Śmierć sparaliżowanego po wypadku pacjenta, którym się opiekował, wywarła wielki wpływ na jego dalsze życie.

Zdjęcie poglądowe: Giennadij Dobrov. Nieznany Żołnierz
Studia rozpoczął w 1918 roku we Wrocławiu, a następnie przeniósł się na uczelnię we Freiburgu. W 1927 roku ożenił się ze swoją sympatią z okresu studiów Elsą Samuel. Dwa lata później urodził im się syn Denis, a w 1933 roku córka Eva. W 1928 r. podjął pracę jako neurochirurg w liczącej 300 łóżek klinice psychiatrycznej Uniwersytetu w Hamburgu. Specjalizował się pod kierunkiem światowej sławy neurologa i kierownika tamtejszej kliniki Otfrida Foerstera (tenże był między innymi lekarzem Lenina).

Otfrid Foerster (1873-1941)
W rok później został jego asystentem i przewidywany był na następcę na stanowisku szefa kliniki. Dr Guttmann habilitował się na Uniwersytecie Wrocławskim w 1930 roku, gdzie następnie prowadził wykłady z neurologii, równocześnie pracując jako główny lekarz szpitala Wenzel-Hancke-Krankenhaus we Wrocławiu.

W 1933 roku wkrótce po dojściu do władzy narodowych socjalistów musiał opuścić „aryjski” od tej pory szpital i przenieść się do Szpitala Żydowskiego, gdyż wg nowego „prawa” nie mógł leczyć nie-Żydów. Po nocy kryształowej, kiedy prześladowania ludności żydowskiej przybrały na sile, podjął decyzję o opuszczeniu Niemiec.

Dr Ludwig Guttmann drugi z lewej. Obok jego „mistrz” Otfrid Foerster.
Nie było to takie proste i oczywiste, ponieważ już wcześniej, jako Żydowi odebrano mu paszport. Jednakże dr Guttmann był już wtedy znanym i cenionym lekarzem. Dzięki temu w 1939 roku, na polecenie ministra spraw zagranicznych Niemiec Joachima von Ribbentropa, dr Guttmann udał się do Portugalii, w celu udzielenia pomocy lekarskiej jego przyjacielowi. Był nim portugalski dyktator Antonio de Salazar. W drodze powrotnej dr Guttmann zatrzymał się w Londynie i tam z pomocą Society for the Protection of Science and Learning (Towarzystwa Ochrony Nauki i Nauczania) uzyskał potrzebne dokumenty imigracyjne.

Szpital Nuffield Radcliffe Infirmary w Oxfordzie
W Wielkiej Brytanii początkowo, jako obywatel niemiecki, nie mógł praktykować i zajmował się jedynie pracą naukową. Następnie po ratyfikowaniu prawa wykonywania zawodu lekarza, pracował w klinice neurochirurgii w Nuffield Radcliffe Infirmary, a później w Stoke Mandeville Hospital w Buckinghamshire. W 1944 powierzono mu zadanie stworzenia oddziału dla inwalidów wojennych – ofiar II wojny światowej. To właśnie dla nich opracował nowatorskie metody rehabilitacji.

Dr Ludwig Guttmann
Dr Guttmann uważał sport za świetny sposób leczenia oraz rehabilitacji takich właśnie osób, które jak nikt inny potrzebowały silnej motywacji. 28 lipca 1948 roku zorganizował w Stoke Mandeville zawody dla weteranów wojennych w strzelaniu z łuku. Termin wydarzenia wybrał z premedytacją, ponieważ tego samego dnia otwierano letnie igrzyska olimpijskie w Londynie. Guttmann powiązał te zdarzenia dla rozgłosu, stając się tym samym inicjatorem igrzysk paraolimpijskich.
W długofalowym efekcie tych działań w 1960 roku w Rzymie odbyły się pierwsze w historii igrzyska paraolimpijskie. W 1966 roku Dr Guttmann odszedł na emeryturę, a za swoje zasługi otrzymał tytuł szlachecki z rąk królowej brytyjskiej Elżbiety II.

Tony South, australijski łucznik,
odbiera złoty medal igrzysk paraolimpijskich w Tel Awiwie (1968 r.) z rąk Ludwiga Guttmanna
Sir Ludwig Guttmann zmarł nagle w Aylesbury w 1980 roku.

O swojej pracy lekarskiej Sir Ludwig Guttmann mówił bardzo skromnie: „Gdybym miał wskazać największe osiągnięcie w mojej karierze medycznej, to byłoby nim wprowadzenie sportu do rehabilitacji osób niepełnosprawnych”.
Na podstawie:
https://turystyka.toszek.pl/
https://journals.viamedica.pl/
https://wroclaw.wyborcza.pl/
https://pl.wikipedia.org/wiki/Ludwig_Guttmann
https://kochamwroclaw.pl/
https://fotopolska.eu/
https://www.blipfoto.com/entry/2646072