Paulus Twardocus

Paweł Twardoch, Twardok lub Twardowski – a pisał się Paulus Twardocus prawdopodobnie pochodził ze Strzelec Opolskich. Urodził się pod koniec XVI wieku. Dzięki wsparciu finansowemu Andrzeja Kochcickiego i Georga von Redern (młodszego) rozpoczął studia teologiczne około roku 1610r. na Uniwersytecie w Wittenberdze. W 1611r. ogłosił rozprawkę „De autoritate Ecclesiae in genere”, zaś rok poźniej kolejną zatytułowaną „De reprobatione ad aeternam damnationem”. Po zakończeniu studiów otrzymał od Andrzeja Kochcickiego posadę na stanowisku rektora szkoły w Lublińcu. W tym też czasie pełnił obowiązki kaznodziei ewangelickiego – niestety nie wiadomo przy jakim zborze.
W 1612r. opatrzył pięknym epigramem poemat Walentego Rozdzieńskiego „Officina Ferrara” – tak pisząc: Ciebie, jako poetę wiedzie twoja Kalliope ku lepszym zamiłowaniom i ona to sprzyja twoim zamiarom. Bo kiedy przypominasz, kto pierwszy począł kuć żelazo i uczysz o jego zaletach – wtedy Roździeński, tyleż twoja przesławna cnota unosi cię w przestworza i skrzydło geniusza z ziemi dźwiga.
W 1613r. jego wiersz pojawia się w zbiorze „Pieśni aniołów”.
W 1629r. za sprawą edyktu restytucyjnego ogłoszonego przez cesarza Ferdynanda II Habsburga został zmuszony do emigracji. Schronił się na terenie podlegającym władzy książąt protestanckich na pograniczu Dolnego i Górnego Śląska. Tam w 1638r. upamiętnia losy pastorów wygnańców tworząc zbiór wierszy – pisanych oczywiście po łacinie – Anagrammatum fasciculus I – Bukiet anagramów
Nie znane są jego dalsze losy. Być może wyjechał na Pomorze. Tam w Stargardzie pojawia się w latach 40 – XVI wieku pastor Paulus Tvardocus, który umiera w 1658r. Zaś być może swoje życie kończy w Brzeźnie Pomorskim – tam Twardocus pełni funkcję pastora do 1671r.